تابلوهایی که میزنیم به دیوار، فقط برای پر کردن جا نیستن. حال و هوای خونه رو میسازن. اگه انتخابشون درست باشه، هم فضا شخصیت پیدا میکنه، هم وقتی نگاهشون میکنی حس خوبی میگیری.

مقیاس (Scale) رو درست بگیر

بزرگترین اشتباهی که بیشتر مردم میکنن، استفاده از تابلوهای کوچیک تو دیوارهای بزرگه که باعث میشه تابلوها تو فضا معلق بمونن و بی‌ روح به نظر بیان.

قانون طلایی عرض:

تابلو یا گروه تابلو هایی که بالای یک مبل یا کنسول نصب میکنی، باید دو سوم (۲/۳) تا سه چهارم (۳/۴) عرض مبلمان زیرش باشه. این کار باعث میشه مبل ایستا شه و تابلوها شناور نمونن.

نکته اقتصادی:

اگه یه تابلوی بزرگ گرونه، میتونی با کمی دقت و سلیقه ترکیب دو تابلوی متوسط یا سه تابلوی کوچیک همون عرض رو ایجاد کنی و پول کمتری خرج کنی.

ارتفاع دیوار:

اگه دیوار بلنده، تابلوهای بلند یا تابلوهای روی هم چیده شده پیدا کن.

اگه سقف کوتاهه، از تابلوهای افقی استفاده کن تا اتاق کشیده شه.

نکته حرفه‌ای:

اگه شک داشتی، بزرگ‌ تر انتخاب کن. تابلوی بزرگ، انرژی و نقطه کانونی درست میکنه، در حالی که تابلوی کوچیک حس صمیمی و دنجی میده.

روش “کف و صندلی” برای تست تابلوها

خیلی‌ ها میگن از چسب یا کاغذ برای مشخص کردن جای تابلوها روی دیوارها استفاده کنین، اما این روش رنگ و بافت واقعی رو نشون نمیده، ضمن اینکه ممکنه به دیوار آسیب برسه.

روش بهتر:

همه‌ ی تابلوها و قاب‌ ها رو بذار رو زمین، بعد برو روی یه صندلی و از بالا بهشون نگاه کن. اینطوری ترکیب رنگ و بافت واقعی تری رو میبینی و میفهمی ترکیب کلی چطور میشه. خصوصن اگه کف رنگی شبیه به دیوار مورد نظرت داشت باشه خیلی موثره.

قاب‌ها (Frames) رو دست کم نگیر

قاب فقط یه لباس قشنگ نیست، بلکه لحن کل تابلو رو مشخص میکنه.

قاب نباید با تابلو رقابت کنه:

قاب باید تابلو رو قوی کنه، نه اینکه توجه رو ازش بگیره. اگه چشمات اول سراغ قاب میرن، قاب زیادی شلوغ یا گرونه! و باید ساده‌تر بشه.

سبک قاب رو ست کن:

خونه‌ ی مدرن/امروزی:

قاب‌ های نازک مشکی، سفید یا چوب بلوط روشن بخر.

خونه‌ی سنتی:

از قاب‌ های قدیمی چوبی به رنگ قهوه ای استفاده کن که حس زمان و تاریخ رو بده.

سبک بوهو:

قاب‌ های مختلف رو (فلزی، چوبی، رنگی) با هم قاطی کن و خوش بگذرون.

نکته ی حرفه‌ ای برای ترکیب قاب‌ ها:

برای اینکه شلخته به نظر نیاد، تو ترکیب قاب‌ های مختلف، یه وجه مشترک بینشون پیدا کن (مثلن همه‌ ی قاب‌ ها نازک باشن یا از چوب‌ های با تن رنگی نزدیک استفاده کن).

پاسپارتو یا متینگ (Matting) هم مهمه

پاسپارتو همون حاشیه کاغذی بین تابلو و قابه که به کار حجم و زیبایی و تمرکز میده.

رنگ سفید یا استخوانی:

اینا انتخاب‌ های بی‌ خطر و شیکی هستن که با هر رنگ و سبکی جور در میان.

رنگ مشکی:

برای عکس‌ های سیاه و سفید یا فضاهای مدرن و صنعتی خیلی خوب جواب میده، چون کنتراست درست میکنه.

تغییر رنگ:

یه راه جذاب و گرون اینه که قاب و پاسپارتو دقیقا یک رنگ باشن تا حس غوطه‌ وری ایجاد شه.

استیل و براق:

برای فضاهای پر رفت و آمد و نمایش لوکس بودن خیلی خوبه، مثلن برای لابی یه ساختمون مسکونی یا اداری.

نوع نصب و شیشه:

جزئیات مهمه

اگه تابلوت طوریه که نیاز به شیشه داره، مثلن ی عکس قدیمی یا چیزی غیر بومه، میتونی از شیشه برای روش استفاده کنی تا ایمن تر و لوکس تر به نظر بیاد.

نصب شناور (Float Mount):

تابلو رو کمی بالاتر از دیوار پشتی نصب کن تا حس معلق بودن بده. برای کارهای دستی یا کاغذهای با بافت خاص عالیه.

انواع شیشه (Glass):

شیشه‌ ی سنتی (معمولی با بازتاب)

رنگ‌ ها رو زنده‌ تر نشون میده، اما نور رو بازتاب میکنه.

شیشه‌ ی ضد بازتاب (Glare-free):

انعکاس رو از بین میبره، اما کمی از کیفیت بافت تابلو کم میکنه. ضمن اینکه معمولا از شیشه های معمولی گرون تره. به خاطر ماهیت ماتش هم نمیشه شیشه از تصویر فاصله داشته باشه.

اکریلیک (Acrylic):

سبک‌ تر و ارزون‌ تره، اما از شیشه‌ ی معمولی کیفیت پایین‌ تری داره، ضمن اینکه برای تمیز کردنش باید خیلی دقت کرد چون خیلی راحت خط و خش میافته.

معنی پیدا کن و نصب کن

هدف اصلی:

تابلوها باید براتون معنی داشته باشن و حس خوبی بهتون بدن، نه فقط اینکه شیک باشن.

راه‌های پیدا کردن تابلو:

آنلاین:

سایت‌ هایی که با هنرمندان کوچیک کار میکنن و آرشیو های بزرگی دارن.

دست‌ دوم/بازار:

برو بگرد و آثار قدیمی و گرافیکی باحال پیدا کن. بیشتر وقتا با کمی جستجو و بازار گردی تابلوهای بومی پیدا میکنی که قیمتشون از ارزششون بیشتره.

خلاقیت رایگان:

نامه‌ های قشنگ، عکس‌ های قدیمی، گل‌ های خشک یا اشیای سفری رو قاب کن و آویزون کن. البته این کار نیاز به کمی دانش و خلاقیت داره  و باید محتاطانه انجام بشه وگرنه فضا شلخته و به هم ریخته میشه!

هنرمندان نوظهور:

تو اینستاگرام و شبکه های اجتماعی دیگه، هنرمندهای با استعداد رو پیدا کن و کارشون رو بخر. اینجوری هم یک اثر یونیک خریدی، هم به پیش رفت زندگی یک هنرمند کمک کردی.

ست کردن حال و هوا:

نمیخوام اینجا مشق کنم که دقیقا چیکار کنی. ولی بهتره تصویر بوم یا تابلویی که انتخاب میکنی با فضای انتخابیت هماهنگ باشه. این هماهنگی تو اندازه، رنگ، بافت، فرم کلی تصویر و حتا تو تابلوهای قاب دار، قابشون باید رعایت بشه. اگه نمیتونی درست انتخاب کنی یا از یک طراح دخلی کمک بگیر، یا بیشتر تو پینترست برای ایده گرفتن بگرد.

اندازه‌گیری و نصب نهایی

ارتفاع استاندارد:

تابلو رو تو سطح چشم نصب کن. یعنی مرکز تابلو بین ۱۴۰ تا ۱۷۰ سانتی‌ متر از کف قرار بگیره. البته زیاد رو عددها گیر نکن، با چشم خودت هم تنظیم کن، تو تماشاچی دایمی اون تابلو هستی.

فاصله بین تابلوها:

اگه قراره چند تا تابلو رو یه جا نصب کنی، بین ۵ تا ۱۵ سانتی‌ متر بین تابلوها فاصله بذار. قاب‌ های ضخیم تر به فاصله‌ ی بیشتری نیاز دارن.

خلاقیت در نصب:

لازم نیست همه چیز رو به دیوار بکوبی! میتونی بعضی تابلو ها رو به دیوار تکیه بدی (این یکی انتخاب تقریبن همیشگی خودمه، خصوصن اگه تابلو بزرگ و عمودی باشه) یا روی قفسه بذاری تا حس غیر رسمی بده (البته اگه بچه یا حیوون خونگی نداری!).

نکته ایمنی:

حواست باشه! تابلوهای بزرگ سنگینن و اگه درست نصب نشن، ممکنه بیفتن و خطرناک باشن. عجله نکن و اگه لازم شد از کسی کمک بگیر.

نکته طلایی:

هیچ وقت تابلوهای با آثار مشهور (مثل مونالیزا) یا تابلو های چاپی و از همه بدتر تابلو هایی که نور زمینه دارن (مثل چراغ روشن اتوبوس تو لندن!) نخر!

تو برای تابلوهای فضاهات چه ویژگی هایی رو در نظر میگیری؟